bij die musici hoort de cadans prikkelend te zijn cryptogram?

De oude Arabische critici gebruikten het woord gewicht alleen bij het bestuderen van poëzie, en taalkundigen gebruikten dezelfde term in hun codificatie van morfologische vormen. Wat het ritme betreft, het is afwezig of bijna afwezig in het lexicon van de mensen van de retoriek, de eigenaren van de poëziekunst en de geleerden van het woord. En wat we vandaag zien aan de frequentie van dit woord in het discours van onderzoekers, en zelfs in gewone spraak, is het resultaat van beïnvloeding door de westerse cultuur, die deze term op alle gebieden is gaan gebruiken, soms als synoniem voor herhaling, en soms als een broer om te versnellen, en soms zonder een exacte betekenis.

Het woord “ritme” of “ritme” werd gebruikt in de Griekse en Latijnse poëzie, en vervolgens in de huidige Europese talen die zich afscheidden van de oude talen. Ritme is een van de componenten van haar poëzieuitvoeringen. Dit woord werd ook in de muziek gebruikt in een precieze, gecodificeerde vorm. Het is daarom niet verwonderlijk dat ritme in de westerse verbeelding een schakel is tussen de kunsten van het spreken en de kunsten van de melodie, en dat we het op veel gebieden gebruikt zien worden.