ziekmakende bloem in een krans?

Ongeopende bloemen zijn zelfbestuivend, omdat na deze bestuiving hun bladeren al dan niet opengaan. Dit type bloem verspreidt zich in viooltjes en salie. De bloemen van planten die afhankelijk zijn van levende stuifmeelvectoren hebben meestal klieren die nectariën worden genoemd en die fungeren als een stimulans om dieren naar de bloem te lokken. Sommige bloemen hebben patronen van deze klieren, nectargidsen genaamd, die stuifmeelvectoren sturen om naar nectar te zoeken. Bloemen trekken ook stuifmeeldragers aan op basis van geur en kleur. Er zijn nog steeds bloemen die mimicry gebruiken om stuifmeelvectoren aan te trekken. Orchideeën produceren bijvoorbeeld bloemen die qua kleur, vorm en geur op vrouwelijke bijen lijken. Bloemen zijn ook gespecialiseerd in vorm en er is een specifieke opstelling van de meeldraden die ervoor zorgt dat stuifmeelkorrels worden overgebracht naar de lichamen van stuifmeeldragers die op de bloem staan ​​​​op zoek naar hun aantrekkingskracht (zoals nectar, stuifmeel of een parend vrouwtje) . In hun zoektocht naar deze aantrekkingskracht in veel bloemen van dezelfde familie, brengen stuifmeeldragers die korrels over naar de stigma’s – met opmerkelijke precisie gerangschikt – van alle bloemen waarop ze landen.