zo wordt een gevierde zangeres aangeduid zoals maria callas?
Maria Callas leidde een tumultueus leven op artistiek en persoonlijk vlak, bewoog tussen Griekenland, Italië en Frankrijk, en vroeg haar levensverhaal veel inkt, van haar opvoeding tot haar emotionele leven, vooral haar tienjarige relatie met de Griekse miljardair Aristoteles Onassis.
Ze studeerde piano en zang en begon haar artistieke carrière eind jaren 30. Haar hoogtepunt bereikte ze in de jaren 50 en de eerste helft van de jaren 60…en dat was alleen in de wereld van de opera! Ik ben weggegaan van andere werelden, in de klassieke muziek staat zingen centraal. We verwijzen hier naar de belangrijke lyrische werken uit de geschiedenis die niet in Callas’ interesse vielen, zoals de liederen die populair waren in de late achttiende en negentiende eeuw, naast religieuze werken zoals ceremoniële missen, begrafenissen en andere (waaronder de begrafenis van de doden door Mozart of Verdi). En liet – helaas – Beethovens Negende symfonie aan haar aandacht ontsnappen, die als uitzondering zingt in het vierde deel (Ode aan de Vreugde). De reden hier gaat terug naar een andere kunst die Callas beheerste zijn spel, en hij betreedt deze muzikale vormen niet, en hij is beperkt tot de kunst van opera in de wereld van muziek, dat wil zeggen acteren.
hee zo wordt een gevierde zangeres aangeduid zoals maria callas?
Naast haar geweldige stem, gaf Callas haar optredens de ondersteunende expressie van woord en muziek door middel van acteren. Om deze reden vormen de live-opnamen het belangrijkste onderdeel (in tegenstelling tot de studio-opnamen van de werken zelf) in de “discografie” die het icoon van de operakunst heeft achtergelaten. Deze rol in de artistieke carrière van Callas was voor het Franse muziektijdschrift “Diabazon” aanleiding om zijn lezers, die niet minder gespecialiseerd zijn in klassieke muziek dan de redactie, te verrassen door in de uitgave van april 2006 een zeldzame editie aan te kondigen waarin Callas (zang) en Glen Gold (piano) Bij de uitvoering van de beroemde liedreeks “Winter Journey” van Schubert … om in het volgende nummer terug te keren en aan te geven dat het “April’s Fool’s Day” was! Maar wat onderscheidt de stem van Callas? De vrouwenstemmen zijn verdeeld in twee basisdelen: de hoge of hoge en wordt de sopraan genoemd, en de lage of de bas en wordt de mezzosopraan genoemd (of de alt met een klein verschil). De sopraan zelf is verdeeld in verschillende secties, met name de lichte of chromatische sopraan, die algemeen, doordringend is en in staat is om melodieën uit te voeren die hoge tonen bevatten en deze te kleuren. De lyrische sopraan (de meest voorkomende) is warm en expressief, en ook medium in ruimte en lichtheid. De dramatische sopraan is erg donker, vooral in de lagere klassen, omdat hij qua expressie de mezzosopraan benadert, maar hij is zwaar en laat daarom geen kleurvaardigheid toe. Vanaf hier komt het voordeel van Callas, wiens stem sopraan-dramatisch was, met een hoog vermogen om te schilderen en vocale vaardigheden uit te voeren. Zo kon ze operarollen uitvoeren die meestal worden uitgevoerd door zangers met een lichte of lyrische sopraanstem.
Callas was beroemd om vele rollen, vooral voor de Italiaanse auteurs die de kunst van “Belcanto” in de negentiende eeuw afsloten, zoals “Norma” van Bellini, “Tosca”, “Madame Butterfly” van Puccini, “Aida” en ” Macbeth”, naast To “La Traviata” en Verdi’s “Masquerade Ball” (ze werden geregisseerd door de beroemde Italiaanse cameraman Luchino Visconti), en anderen. Ze trad ook op in het Frans “Carmen”, de geweldige Franse auteur Georges Bizet, en in het Duits “Tristan en Isolde”, “De Valcour” en “Parsifal” van Wagner … naast andere werken uit de klassieke tijd (de achttiende eeuw) tot de twintigste eeuw. Wat betreft de belangrijkste rol die de grote “diva” niet speelde, het is “Queen of the Night” in Mozarts opera “The Magic Flute”. En als dat zo was, zou het een aardbeving in de wereld hebben veroorzaakt. Zoals de melodieën die Mozart voor dit hoofdpersonage schreef, tot in de fijnste draadjes zijn uitgewerkt volgens de maat van de vocale uitzondering die wordt vertegenwoordigd door de bekwame dramatische sopraan die kan schilderen.