Dat Beest Maakt Daar Weer Een Herrie?
Het wordt sinds de jaren tachtig regelmatig op veel locaties gedetecteerd. Het lijkt de enige persoon te zijn die op deze frequentie een walvisroep uitzendt, en het is beschreven als “de eenzaamste walvis ter wereld”, hoewel er mogelijke opnames zijn gemaakt van een tweede 52 hertz walvis, elders op hetzelfde moment gehoord. sporadisch gevonden sinds 2010. .
De vocale signatuur is die van een walvis, zij het met een unieke frequentie. Bij 52 Hz is het iets boven de laagste noot op contrabas. Oproeppatronen zijn niet vergelijkbaar met blauwe of gewone vinvissen, omdat ze hoger in frequentie, korter en frequenter zijn. Blauwe vinvissen zingen meestal met een frequentie van 10-39 Hz, gewone vinvissen met 20 Hz. [De 52 Hz-oproepen van deze walvis zijn zeer variabel in frequentiepatroon, duur en volgorde, hoewel ze gemakkelijk herkenbaar zijn vanwege hun onderscheidende frequentie en groepering. De oproepen zijn sinds 1992 iets verdiept tot ongeveer 50 Hz, wat aangeeft dat de walvis is gegroeid of volwassen is geworden.
Het trekpad van de walvis van 52 hertz had niets te maken met de aanwezigheid of beweging van andere walvissoorten.Zijn bewegingen leken enigszins op die van blauwe vinvissen, maar de timing lag dichter bij die van gewone vinvissen. Het wordt elk jaar van augustus tot december in de Stille Oceaan gedetecteerd en reist van januari tot februari buiten het bereik van hydrofoons. Hij reist zo ver naar het noorden als de Aleoeten en Kodiak, en zo ver naar het zuiden als de kust van Californië, waar hij elke dag tussen de 30 en 70 km zwemt. De geregistreerde afgelegde afstand per seizoen varieerde van 708 km tot 11062 km in 2002-2003.
hee Dat Beest Maakt Daar Weer Een Herrie?
Wetenschappers van de Woods Hole Oceanographic Institution hebben het type walvis niet kunnen bepalen. Ze speculeren dat het een misvormde of een blauwe vinvishybride zou kunnen zijn. Het onderzoeksteam wordt vaak benaderd door dove mensen die zich afvragen of de walvis doof is.
Wat de onderliggende biologische oorzaak ook was, zijn ongewoon hoge stem leek zijn overleving niet in de weg te staan. Het feit dat de walvis het blijkbaar heeft overleefd en volwassen is geworden, geeft aan dat hij mogelijk gezond was. De roep is echter de enige in zijn soort die ooit ergens is gevangen en er is maar één bron per seizoen. Om deze reden wordt dit dier de eenzaamste walvis ter wereld genoemd.