die betalen we voor het eten?

Voedsel is elke stof die wordt geconsumeerd om voedingsondersteuning te bieden aan een organisme. Voedsel is meestal van plantaardige, dierlijke of schimmeloorsprong en bevat essentiële voedingsstoffen, zoals koolhydraten, vetten, eiwitten, vitamines of mineralen. Materie wordt ingenomen door een organisme en geassimileerd door de cellen van het organisme om energie te leveren, het leven in stand te houden of groei te stimuleren. Verschillende diersoorten hebben verschillend voedingsgedrag dat inspeelt op hun unieke metabolisme, en evolueren vaak om een ​​bepaalde ecologische niche binnen specifieke geografische contexten te vullen.

Vraatzuchtige mensen zijn zeer flexibel en hebben zich aangepast om voedsel te verkrijgen in veel verschillende ecosystemen. Historisch gezien verzekerden mensen zich op twee manieren van voedsel: jagen en verzamelen, en landbouw. Met de toename van landbouwtechnieken vestigden mensen zich in een agrarische levensstijl met voedselsystemen die werden gevormd door de landbouwmogelijkheden in hun geografie. Door geografische en culturele verschillen zijn er veel keukens en culinaire kunsten ontstaan, waaronder een grote verscheidenheid aan ingrediënten, kruiden, specerijen, technieken en gerechten. Terwijl culturen zich vermengen door krachten zoals internationale handel en globalisering, zijn ingrediënten overal verkrijgbaar geworden buiten hun geografische en culturele oorsprong, wat resulteert in een wereldwijde uitwisseling van verschillende voedseltradities en -praktijken.

die betalen we voor het eten?

Tegenwoordig wordt het grootste deel van de voedselenergie die de steeds groeiende wereldbevolking nodig heeft, geleverd door de industriële voedingsindustrie, die voedsel produceert met intensieve teelt en distribueert via complexe voedselverwerkings- en voedseldistributiesystemen. Dit traditionele landbouwsysteem is sterk afhankelijk van fossiele brandstoffen, wat betekent dat het voedsel- en landbouwsysteem een ​​van de belangrijkste oorzaken is van klimaatverandering en verantwoordelijk is voor tot wel 37% van alle broeikasgasemissies. Het aanpakken van de koolstofintensiteit van het dieet en voedselverspilling zijn belangrijke mitigerende maatregelen in de wereldwijde reactie op klimaatverandering.

Het dieet heeft aanzienlijke gevolgen voor een breed scala aan andere sociale en politieke kwesties, waaronder: duurzaamheid, biodiversiteit, economie, bevolkingsgroei, watervoorziening en toegang tot voedsel. Het recht op voedsel is een mensenrecht dat is afgeleid van het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, dat “het recht op een adequate levensstandaard, met inbegrip van voldoende voedsel”, erkent, evenals het “fundamentele recht op vrijheid”. Van honger.” Vanwege deze basisrechten is voedselzekerheid vaak een van de prioritaire internationale beleidsactiviteiten; zo is SDG 2 “Zero Hunger” om honger te beëindigen tegen 2030. Voedselveiligheid en voedselzekerheid worden gecontroleerd door internationale instanties zoals de International Food Protection Association, het World Resources Institute, het World Food Programme, de Food and Agriculture Organization en de International Food Information Council, en vaak onderworpen aan nationale regelgeving door instellingen, zoals de Food and Drug Administration in de Verenigde Staten.