gedeelte van een brokstuk cryptogram?
Dit is de string die het codon bevat, terwijl de twee niet-coderende strings het anticodon bevatten. Tijdens transcriptie bindt RNA-polymerase zich aan de niet-coderende streng, leest anticodons en transcribeert de sequentie om een kopie van het RNA te produceren dat complementair is aan de anticodonbasen.
Overal waar een gen op een DNA-molecuul aanwezig is, is de ene streng de coderende keten (of de sense-keten) en de andere de niet-coderende keten (ook wel de niet-coderende keten, de anticoderende keten, het sjabloon of de getranscribeerde keten genoemd). ).
hee gedeelte van een brokstuk cryptogram?
Tijdens het transcriptieproces wikkelt het enzym RNA-polymerase een kort DNA-segment af dat spiraalvormig is nabij het begin van het gen (de transcriptie-initiatieplaats). Dit onsamenhangende segment staat bekend als de transcriptiebel. Het enzym RNA-polymerase beweegt samen met de transcriptiebel langs de niet-coderende keten in omgekeerde richting (van 3′ naar 5′), en produceert ook een keten in de richting van 5′ naar 3′, d.w.z. met de richting van de coderende keten, waarna het DNA opnieuw wordt gekoppeld door een enzym RNA-polymerase in het achterste deel van de transcriptiebel.
Het principe van enzymwerking is als een ritssluiting op kleding: wanneer eraan wordt getrokken, komen de kettingen samen en vice versa. Verschillende factoren kunnen dubbelstrengs DNA-breuk veroorzaken, waardoor genherschikkingen worden veroorzaakt of celdood kan worden veroorzaakt.