Het vorstelijk buitenverblijf was de perfecte locatie voor motorraces. Het was een grote, uitgestrekte en goed onderhouden tuin, omringd door hoge muren. Er waren geen bomen, struiken of bloembedden die de racers in de weg zouden kunnen zitten. Het enige obstakel was het glooiende terrein dat een extra uitdaging vormde voor de racers.
De start- en finishlijn waren duidelijk gemarkeerd en er waren talloze bochten, scherpe en zachte, die de racers moesten nemen. De tribunes waren opgesteld aan de randen van de tuin, zodat supporters een goed zicht hadden op de hele race. Het gejuich en applaus waren oorverdovend.
De vorst en zijn gasten zaten op een veranda, met uitzicht op de finishlijn. Ze genoten van het gebrul van de motoren en de geur van benzine. De vorst was onder de indruk van de behendigheid en moed van de racers. Zijn gasten, waaronder adellijke families uit heel Europa, waren geïntrigeerd door deze nieuwe vorm van entertainment.
Na de race werden de winnaars gehuldigd op de veranda. De vorst reikte de trofeeën uit en feliciteerde de racers. Champagne werd ontkurkt en er werd getoost op een geweldige race. Het was een aangename dag vol opwinding en adrenaline. De motorraces in het vorstelijk buitenverblijf waren een groot succes en zouden nog vele jaren lang doorgaan.