het is niet best om zo in de schouwburg te zitten?
De opkomst van theatrale kunst gaat volgens historici en onderzoekers terug op die religieuze ceremonies en rituelen die verband houden met alle oude beschavingen, inclusief de oude faraonische beschaving, hoewel onderzoekers het echte begin van theater in zijn geavanceerde vorm en in zijn reguliere vormen toeschrijven aan de Griekse beschaving en de vieringen van de god Dionysus. Voordien kenden de farao’s vormen van spektakel en feest, en het bewijs is een manuscript van een Egyptisch religieus toneelstuk dat 2000 jaar geleden werd geschreven M. Het beschrijft het verhaal van de god Osiris en zijn wederopstanding.
hee het is niet best om zo in de schouwburg te zitten?
Hoewel oude beschavingen vele vormen van vieringen kenden, is het Griekse drama de oorsprong en de inspiratie voor theatraal auteurschap in zijn westerse sjablonen. De viering bestond aanvankelijk uit een groep feestvierders die liederen en gedichten zongen, maar de scheiding van Thebe van de groep, die de eerste vertegenwoordiger in de geschiedenis is, leidde tot de opkomst van de theatrale act en de opkomst van de dialoog, de uitgangspunt voor het dramatische conflict. Toen voegde de tragische dichter Aeschylus een tweede acteur toe. Het Griekse theater bereikte zijn hoogtepunt met Sophocles en Euripides, omdat zij werden beschouwd als de meest prominente dichters van de tragedie en een theatrale erfenis nalieten die rijk was aan onvergetelijke tragedies, zoals de beroemde Sophocles-trilogie bestaande uit ‘Oedipus de koning’, ‘Oedipus in Colon, ‘ en ‘Antigone’. Daarna verscheen Aristophanes en blonk uit in het schrijven van komedies, zodat werken als kikkers, vogels en Lysistrata ons uit zijn teksten bereiken. De Romeinse beschaving werd ook beïnvloed door deze Griekse erfenis, hoewel het niet het niveau van Grieks drama bereikte. Schrijvers als ‘Seneca’ en ‘Plautus’ hadden echter een grote invloed op het drama na de 16e eeuw.Het theater raakte veel later in verval en verdween bijna voor de oppositie van de kerk, om een ander soort religieuze toneelstukken te vertonen, zoals zoals het stuk ‘geheimen’ en ‘wonderen’. Het theater bleef zich geleidelijk scheiden van de kerk en haar religieuze onderwerpen, om te worden beïnvloed door de bewegingen van het denken, de filosofie en de heropleving van de wetenschap.