Hij Kiest Voor Het Op Juiste Toon Brengen Van De Piano?
Een piano kan meer dan 12.000 afzonderlijke onderdelen hebben, die zes functionele functies ondersteunen: toetsenbord, hamers, dempers, brug, zangbodem en strijkers. Veel onderdelen van een piano zijn gemaakt van materialen die zijn gekozen vanwege hun sterkte en duurzaamheid. Dit geldt vooral voor de buitenrand. Het is meestal gemaakt van hard hout, meestal een massief esdoorn of beukenhout, en het schouderblad dient als een in wezen bewegend object waaruit een flexibel klankbord beter kan trillen. Volgens Harold A. Conklin, het doel van Strong Edge is dat “… trillingsenergie zoveel mogelijk in de zangbodem wordt vastgehouden in plaats van nutteloze verstrooiing in kastdelen, die ineffectieve geluidsstralers zijn.” Stijve velgen worden meestal gemaakt door dunne, en dus flexibele, stroken hardhout te lamineren en ze direct na het aanbrengen van de lijm in de gewenste vorm te buigen.
HEE Hij Kiest Voor Het Op Juiste Toon Brengen Van De Piano?
Het systeem van gebogen multiplex is ontwikkeld door C.F. Theodore Steinway in 1880 om de productietijd en -kosten te verminderen. Voorheen werd de richel gemaakt van verschillende stukken hardhout, samengevoegd en gefineerd, en deze methode werd tot ver in de twintigste eeuw in Europa gebruikt. Een moderne uitzondering, Bosendorfer, een Oostenrijkse fabrikant van hoogwaardige piano’s, bouwt de binnenranden van massief sparrenhout, hetzelfde hout waarvan de zangbodem is gemaakt en dat is geschaald om het te kunnen buigen. In plaats van de rand te isoleren van trillingen, zorgt het “resonantietoestandsprincipe” ervoor dat het frame vrijer kan resoneren met de zangbodem, waardoor extra kleuring en complexiteit van het algehele geluid ontstaat.