hoe noemt men energie die wordt opgewekt door atomaire of moleculaire beweging?

Een elektron (noot 1) of elektrodeeltje (symbool: -e) is een min of meer bolvormig subatomair deeltje dat een bestanddeel is van een atoom en een negatieve elektrische lading draagt. Het was niet bekend dat ze componenten of kleinere deeltjes hadden, dus werden ze als elementaire deeltjes beschouwd. Een elektron heeft een massa van ongeveer 1/1836 die van een proton. Het ware impulsmoment (dat is de spin) van een elektron is een half geheel getal van ħ, wat betekent dat het een fermion is. Het antideeltje van het elektron wordt het positron genoemd en is identiek aan het elektron, behalve dat het er tegenover staat in termen van elektrische lading en andere ladingen. Wanneer een elektron en een positron botsen, verstrooien ze elkaar of vernietigen ze elkaar, wat resulteert in een of meer paren gammastraalfotonen. Elektronen behoren tot de eerste generatie van de lepton-deeltjesfamilie en dragen bij aan de fundamentele zwaartekracht, elektromagnetisme en de zwakke kernkracht. Net zoals het in materie is, heeft het elektron eigenschappen van golf-deeltje-dualiteit in de kwantummechanica, dus het kan botsen met andere deeltjes en afbuigen als licht. Maar vanwege de kleine massa van het elektron wordt deze dualiteit het best gedemonstreerd in laboratoriumexperimenten. Omdat het onder de familie van fermionen valt, en volgens het Pauli-uitsluitingsprincipe, kunnen geen twee elektronen dezelfde kwantumtoestand aannemen.

De theorie van het concept van de ondeelbare hoeveelheid elektronische lading werd ontwikkeld om de chemische eigenschappen van atomen te verklaren, en begon in 1838 met de Britse natuuronderzoeker Richard Laming; Toen introduceerde de Ierse natuurkundige George Stoney in 1894 de naam “elektron”. In 1897 definieerden de Brit Joseph Thomson en zijn team van natuurkundigen het elektron als een deeltje.

hoe noemt men energie die wordt opgewekt door atomaire of moleculaire beweging?

Bij veel fysische verschijnselen, zoals elektriciteit, magnetisme en thermische geleidbaarheid, spelen elektronen een fundamentele rol. Het elektron genereert in zijn beweging ten opzichte van de waarnemer het magnetische veld, en de externe magnetische velden zorgen ervoor dat het afwijkt. Wanneer een elektron beweegt, absorbeert of produceert het energie in de vorm van fotonen. Elektronen omringen de kern bestaande uit protonen en neutronen, dus ze vormen allemaal het atoom, hoewel het elektron minder dan 0,06% van de totale massa van het atoom uitmaakt. Het veroorzaakt de aantrekkingskracht van de Coulomb-kracht tussen een elektron en een proton door ervoor te zorgen dat elektronen zich aan atomen binden. De uitwisseling of het delen van elektronen tussen atomen is de belangrijkste oorzaak van chemische bindingen.