is het risico overdreven groot?
Het begrip risico kan worden gedefinieerd als het effect van onzekerheid bij het bereiken van doelstellingen (ISO/2009), die zowel positief als negatief kan zijn.
Risicobeheer, risicobeheer of risicobeheer is het proces van het meten en evalueren van risico’s en het ontwikkelen van strategieën om deze te beheren. Deze strategieën omvatten het overdragen van risico’s aan een andere partij, het vermijden ervan, het minimaliseren van de negatieve effecten ervan en het accepteren van sommige of alle gevolgen ervan. Het kan ook worden gedefinieerd als de bestuurlijke activiteit die erop gericht is risico’s te beheersen en tot een aanvaardbaar niveau terug te brengen. Meer precies, het is het proces van het identificeren, meten, beheersen en verminderen van de risico’s waarmee het bedrijf of de organisatie wordt geconfronteerd.
hee is het risico overdreven groot?
Risico, zoals gedefinieerd door (ISO/IEC Guide 73), is een verband tussen de waarschijnlijkheid dat een gebeurtenis plaatsvindt en de gevolgen van het optreden ervan.
Traditioneel risicobeheer richt zich op risico’s die het gevolg zijn van fysieke of juridische redenen (bijv.: natuurrampen of branden, ongevallen, overlijden en rechtszaken), terwijl financieel risicobeheer zich richt op risico’s die kunnen worden beheerd met financiële ruilinstrumenten. Ongeacht het type risicobeheer, alle grote bedrijven, maar ook groepen en kleine bedrijven hebben een toegewijd risicobeheerteam.
Bij optimaal risicomanagement wordt het proces van prioritering gevolgd, zodat risico’s met grote verliezen en een hoge kans van optreden als eerste worden aangepakt en risico’s met minder verliezen en een lagere kans van optreden later. In de praktijk kan dit proces erg moeilijk zijn, en de balans tussen risico’s met grote waarschijnlijkheid en lage verliezen versus risico’s met lage waarschijnlijkheid en hoge verliezen kan slecht worden behandeld. Immateriële risicobeheersing definieert een nieuw type risico, namelijk het risico dat 100% kans heeft dat het zich voordoet, maar dat door de organisatie wordt genegeerd omdat het niet in staat is het te identificeren. Een voorbeeld hiervan is kennisrisico, dat ontstaat wanneer onvolledige kennis wordt toegepast. Relatierisico’s doen zich voor wanneer er niet effectief wordt samengewerkt. Al deze risico’s verminderen direct de productiviteit van kenniswerkers en verminderen de effectiviteit van uitgaven, winst, service, kwaliteit, reputatie en de kwaliteit van inkomsten. Risicobeheer ondervindt ook moeilijkheden bij het toewijzen en verdelen van middelen, en dit illustreert het idee van opportuniteitskosten, aangezien een deel van de middelen die aan risicobeheer worden besteed, had kunnen worden benut voor meer winstgevende activiteiten. Nogmaals, het optimale risicobeheerproces minimaliseert de uitgaven en minimaliseert de negatieve gevolgen van risico’s. Risicomanagement moet geïntegreerd zijn met de bedrijfscultuur en met effectief beleid en programma’s van het senior management. Risicobeheer moet strategieën vertalen in praktische en tactische doelstellingen en verantwoordelijkheden in de hele organisatie definiëren voor elke manager en werknemer die verantwoordelijk is voor risicobeheer als onderdeel van hun taakomschrijving.