luchtig en bronstig cryptogram?

De beweging van lucht in en uit de longen vindt plaats als gevolg van het drukverschil als gevolg van de verandering in longvolume. Lucht stroomt van een gebied met hoge druk naar een gebied met lage druk. Het lichaam kan de atmosferische druk eromheen niet verhogen om lucht in de longen te persen, dus verlaagt het lichaam de druk in de longen. Dit wordt gedaan door de omvang van de borst te vergroten.

De longen rusten op het bovenoppervlak van de middenrifspier, de belangrijkste inademingsspier. Deze spier is koepelvormig; Wanneer het krimpt, neemt de kromming in zijn vorm af en wordt het met een meer recht oppervlak.Deze afplatting leidt ertoe dat het bovenoppervlak naar de bodem zakt en zo het volume van de borstkas erboven vergroot. Parallel aan de samentrekking van het middenrif, heffen de externe intercostale spieren de ribbenkast omhoog. Deze gecombineerde bewegingen leiden tot uitzetting van de borstkas van boven en van onder, wat leidt tot een afname van de druk in de ribbenkast en dus een afname van de druk in de longen, wat werkt om de drijvende kracht voor de luchtstroom te leveren. in de longen. De grootste belasting tijdens het ventilatieproces is tijdens het inademingsproces.

Na het einde van de inademingsfase ontspannen de middenrifspier en de externe intercostale spieren zich om het uitademingsproces te starten. Deze operatie vindt (vrijwel) plaats zonder spierinterventie, aangezien de borstkas krimpt door het elastische weefsel van de longen. Het is als het uitrekken van een rubber, als de spanning wordt verwijderd, krimpt het rubber terug naar zijn oorspronkelijke grootte vanwege zijn elastische aard. Terwijl de longen terugkeren naar hun oorspronkelijke grootte, wordt lucht verdreven. Tijdens het hoesten kan echter een kort uitademingsproces optreden, omdat de buikspieren de intra-abdominale druk verhogen en de buikinhoud tegen het middenrif drukken. Bovendien trekken de externe intercostale spieren de ribben naar beneden. Deze gelijktijdige processen verhogen snel de druk op de borst en verbeteren de uitademing.

Het inademingsproces draagt ​​de grootste verantwoordelijkheid voor het voltooien van het gehele ademhalingsproces. Ziekten van de longen of borstwand kunnen de belasting van de ademhalingsspieren verhogen, wat kan resulteren in het gebruik van andere secundaire spieren om voldoende ventilatie te behouden.