melodie op betekenisloze lettergrepen?

Melodie is een lineaire opeenvolging van muzieknoten die als één geheel worden gezien. In letterlijke zin is melodie een opeenvolging van trillingen en tijdsduren, terwijl de term metaforisch soms wordt uitgebreid met opeenvolgingen van andere muzikale elementen, zoals toonhoogte.

Melodieën bestaan ​​vaak uit een of meer muzikale frases en worden meestal gedurende de hele lengte van een lied of muziekstuk in verschillende vormen herhaald. Melodieën kunnen ook worden beschreven op basis van de beweging van de melodie, de trillingen, de intervallen tussen trillingen (met de mogelijkheid dat deze verbonden, los of met verdere beperkingen zijn), de omvang van de trilling, spanning, loslaten, continuïteit en coherentie, ritme en vorm. Veel van de bestaande interpretaties van het woord [melodie] beperken ons tot specifieke stilistische modellen en zijn zeer exclusief.

melodie op betekenisloze lettergrepen?

De melodieën die in de meeste Europese landen worden aangetroffen, zijn vóór de 20e eeuw geschreven, en populaire muziek in de 20e eeuw bevatte “repetitieve, vaste en gemakkelijk herkenbare patronen” en herhaling van “gebeurtenissen, op alle structurele niveaus” en “herhaling van duur en hun patronen “.

Melodieën in de twintigste eeuw “maakten gebruik van een grotere verscheidenheid aan trillingsbronnen dan gebruikelijk was in enige andere historische periode van westerse muziek.” Terwijl de toonladder nog steeds in gebruik is, is de toonladder van twaalf noten “op grote schaal gebruikt. Componisten hebben ook een structurele rol toegekend aan “kwalitatieve dimensies” die voorheen “bijna exclusief waren voor vibrato en ritme”. De Lune zegt: “De essentiële elementen van elke melodie zijn duur, vibrato, kwaliteit (timbre), materiaal en stemkracht. Hoewel de melodie zelf herkenbaar is wanneer deze wordt gespeeld met een verscheidenheid aan timbres en bewegingen, vormt de laatste nog steeds een “lineair vraag” -element.