Meedoen aan “Wie is de Mol?” Ja, dat is een hele lijst. oh man, man, wat
Ik kijk uit naar dit avontuur!
Al weken fantaseer ik waar we heen gaan en met wie. Zo lang geheim houden is een bijzondere ervaring. Tot die dag in een lege studio met maar één telefoon. Daar heb ik ook mijn kandidaten ontmoet. Ik zou op avontuur gaan met negen geweldige mannen. We wisten niet wat we konden verwachten of dat Efron ons binnen enkele minuten zou vertellen of we als groep of als kandidaten reisden. Wat een begin!
Al snel ontmoetten we elkaar weer (incognito) op Schiphol en bleek dat we naar het mooie Zuid-Afrika gingen. Ik hou van alles wat er gebeurt. Dit is een schoolreisje voor volwassenen! Het team is leuk, het land is prachtig en ik hou van WIDM? Ik ga dit spel spelen! OK! Ik denk dat je hier bijna niet fout kunt gaan. Soms moet ik mezelf dwingen om er zeker van te zijn dat het echt is.
Anke en ik kregen al snel een heel prettige relatie, zij werd mijn kamergenote, en ik vond ook een medepatiënt in dezelfde kamer als ik, die vroeg in de ochtend in het donker make-up moest doen, want in Kaapstad Op sommige plaatsen, er is altijd een stroomstoring van twee uur in de ochtend. Goede herinneringen 😉
Het is een heerlijk gevoel als je niet weet wat je de volgende dag moet doen en maar een paar aanwijzingen hebt: 8:00 montage, wandelschoenen en een lange broek. Rekening. Laat het avontuur beginnen!
Wat een geweldigs heb je in zo’n korte tijd gedaan: een escape room in een doos in het centrum van Kaapstad, een adembenemend koor in een historisch gebouw, een schroot dat lijkt op een filmset Factory, een straat Woodstock Art Uitdaging.
wie is de mol afvallers hotel?
Het voelt als een achtbaan die langzaam omhoog gaat, je geniet van het landschap en wat komen gaat, ja je bent er bijna, dan het hoogste punt, en dan, het is moeilijk… ja… nee! stop. voltooid. rood scherm. Ik geloof het gewoon niet. Nee nee! Alles in mij schreeuwde. Ik hield mijn hoofd koel, maar er woedde een tsunami van binnen. Dit is niet de bedoeling. Het had niet deze kant op moeten gaan.
Verdwaasd omhelsde ik alle geweldige mensen die ik net had ontmoet, en ik wist dat ik ze de volgende keer zou missen. Waaronder uitstekend, professioneel maar vooral enthousiast personeel. Ik had een afscheidsgesprek met Rick, zag mijn nieuwe vriend nog steeds vanuit mijn ooghoeken, en ik stapte in de vrachtwagen.
Ik voel me erg verdoofd en kalm. Claudia probeerde uit de productie te flappen: “Wil je hier over praten?”, maar het enige wat ik kon zeggen was: “Nee, bedankt, laat mij het doen.” Toen kwamen we bij het prachtige drop-out hotel en Sal had wachten op mij. “Nee!” riep ze terwijl we elkaar omhelsden. Toen kwamen de tranen.
wie is de mol afvallers hotel?
Ik had nooit gedacht dat het zo’n effect zou hebben dat je ergens zo depressief van zou worden. Sar en ik spraken uitgebreid over het spel en hoe we ons de afgelopen dagen voelden. Je spreekt luid. Er is een gemeenschappelijk verdriet…
Ik voelde me een paar dagen slecht en bleef deze test in mijn hoofd doen. Waar zit de fout? Ben ik te langzaam? heb ik het fout? Ik weet het niet, en ik ga het niet oplossen. Het spijt me gewoon.
Na een paar dagen begon ik weer te ontspannen en kon ik loslaten. Dat is het. Sarah, Claudia en ik hadden een geweldige tijd. We hebben echt heel Kaapstad van links naar rechts leren kennen. Echt, ik zou een stadsgids kunnen maken van deze geweldige en veelzijdige stad.
Tegelijkertijd voegen zich natuurlijk steeds meer kandidaten bij ons, en het goede nieuws is dat we eigenlijk een beetje “in” het spel zitten. We horen alle ins en outs, eten en drinken, grappen maken, eten en drinken meer. Fijn, zo heb je toch het gevoel dat je er met zijn allen doorheen gaat.