, in de Conventie van Genève van 1864 is voortgekomen uit de ideeën van Dunant; Hij was de eerste die in 1901 samen met Frederick Bass uit Frankrijk de Nobelprijs voor de Vrede won.
wie richtte het rode kruis op؟
Dunant bezocht Algerije, Tunesië en Sicilië in 1853, op een missie met een compagnie die zich toelegde op de “Sétif Colonies” (de Genève Colonies of Setif Company), en ondanks zijn geringe ervaring voltooide hij de opdracht met succes. Geïnspireerd door deze reis schreef hij zijn eerste boek, “Notice sur la Régence de Tunis”, dat in 1858 werd gepubliceerd.
hee wie richtte het rode kruis op؟
In 1856 richtte hij een bedrijf op om in buitenlandse koloniën te opereren, en een ander bedrijf, nadat het door Frankrijk bezette Algerije hem een landconcessie had verleend, hield zich bezig met maïsteelt en handel, de Financial and Industrial Company of the Mons-Jamila Mills. De land- en waterrechten waren echter niet duidelijk omschreven en de koloniale autoriteiten waren niet bijzonder coöperatief. Als gevolg hiervan besloot Dunant rechtstreeks een beroep te doen op de Franse keizer Napoleon III, die op dat moment met zijn leger in Lombardije was. Frankrijk vocht aan de kant van Piemonte-Sardinië tegen Oostenrijk, dat het grootste deel van het huidige Italië bezette. Het hoofdkwartier van Napoleon was gevestigd in het kleine stadje Solferino. Dunant schreef een vleiende lof voor Napoleon III met de bedoeling hem aan de keizer voor te stellen, en reisde vervolgens naar Solferino om hem persoonlijk te ontmoeten.