wie schreef de serie dagboeken over het leven van adrian mole?
In 1982 werden de romans geschreven in de vorm van dagboeken, met enkele toevoegingen aan de inhoud zoals correspondentie. De eerste twee boeken bereikten de lezers als realistische komedies, die in hun komische karakter proberen het leven van adolescenten en de problemen waarmee ze in deze periode van hun leven worden geconfronteerd, aan te pakken. Ik heb ook een beetje geleend van het Thatcher-tijdperk van het Verenigd Koninkrijk.
De serie heeft veel thema’s; Zoals de eerste romans Adrian Molly’s verlangens en enthousiasme voor het leven uitleggen (trouwen met zijn tienerliefde, bundels van zijn poëzie en romans publiceren en financiële zekerheid verkrijgen), en hoe hij dit niet heeft bereikt. De serie drijft de spot met menselijke beweringen, vooral in de eerste twee delen, Teenagers’ Claims.
Het tweede thema geeft de sociale en politieke situatie van Groot-Brittannië weer, met een duidelijke verwijzing naar de linkse politiek van de jaren tachtig in de eerste drie boeken. Een voorbeeld is de scheiding van meneer en mevrouw Molly, die duidelijk de hoge echtscheidingscijfers in de jaren tachtig weergeeft, en het leven onder één dak zonder huwelijk is normaal geworden. Adrienne’s moeder Molly werd een militante feministe en sloot zich kort aan bij Crane Ham Common-activisten. Adrienne Molly’s liefje, Pandora, en haar linkse intellectuele ouders uit de middenklasse en hun intenties om de arbeidersklasse te omarmen.
De humor komt voort uit de actie van grotere sociale krachten binnen een heel gewoon gezin in een heel gewoon deel van Midden-Engeland.
De laatste drie boeken laten een iets andere verhaallijn zien dan normaal, aangezien Adrian Maule als tiener in een andere setting wordt getoond.
hee wie schreef de serie dagboeken over het leven van adrian mole?
De serie heeft sterkere thema’s in politieke satire, met name New Labour, massavernietigingswapens en de oorlog in Irak.
Deze thema’s zijn in sommige boeken verweven met andere gebeurtenissen, zoals de Golfoorlog, gezien vanuit Adrians deprimerende en naïeve standpunt, evenals afbeeldingen van zijn ervaringen met werkloosheid en bezuinigingen op de overheidsuitgaven, beide belangrijke politieke kwesties van de tijd. Adrian presenteert zijn omgang met politieke gebeurtenissen op een consistente manier, vertegenwoordigd door Adrian die voorspellingen doet en uitspraken doet die de lezer als onjuist beschouwt, beginnend met het geloven in Hitlers memoires, de overwinning van Irak in de Golfoorlog en de aanwezigheid van massavernietigingswapens in hen.